เนื่องจากอาการป่วยของผมมันกำเริบหนักมาก

จึงทำให้ผมอดไปทำงานตามที่ได้บอกไว้ในเอนทรีก่อน = ="

จนถึงตอนนี้อาการป่วยของผมก็ยังไม่หายน่ะครับ

หมอบอกว่าเป็นลำไส้อักเสบนี่ก็ปาเข้าไปจะอาทิตย์นึงแล้ว

ทั้งไปหาหมอ ซื้อยาเอง ฉีดยา สารพัด มันก็ยังมีอาการอยู่

แต่เทียบกับวันแรกๆที่เป็นถือว่าดีขึ้นมาก คิดว่านะครับ^_^

หยุดพักอยู่บ้านก็หลายวันแล้ว พรุ่งนี้ผมจะออกไปข้างนอกบ้าง

(คิดถึงครับ^_^) วันนี้ก็ไปอ่างทองมาครับไปเตรียมตัวเรื่องบวช

จะบวชเดือนเมษายนนี้แล้ว ยังไม่แน่ใจว่าวันไหน

ไม่น่าเกินสงกรานต์ครับ แต่คงบวชไม่นานครับเพราะมีงานต้องทำอีก

---------------------------------------------------

เข้าเรื่องเลยดีกว่า วันนี้พ่อมารับไปอ่างทอง เหลือบไปเห็นซีดีดราก้อนบอล

ที่ทิ้งไว้บนรถพ่อ ทำให้นึกถึงการ์ตูนเรื่องนี้ขึ้นมาอีกจนได้

และก็นึกถึงจุดเริ่มต้นและจุดจบของการ์ตูนเรื่องนี้ด้วย

พอนึกแล้วก็คิดถึงไม่อยากให้ อาจารย์โทริยาม่าจบการ์ตูนเรื่องนี้เลย

แต่คงเป็นไปไม่ได้ ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมมีจุดจบของมัน

ขึ้นอยู่กับว่าจบได้ดีแค่ไหน ^_^

แต่ในตอนจบของการ์ตูนเรื่องนี้นั้น ตอนที่ปราบจอมมารบู

จอมมารตัวร้ายสุดของเรื่องนี้ลง โงกุนได้พูดขึ้นมาว่า

"ชาติหน้าขอให้แกเกิดมาเป็นคนดีบ้าง

ฉันจะมาประลองยุทธกับแกตัวต่อตัว

และฉันจะฝึกฝีมือให้เก่งกว่านี้ขึ้นไปอีก

ลาก่อนนะเจ้าบู"

โลกกลับมาสงบสุขอีกครั้งและนั่นคืออวสานDragonball

การ์ตูนเรื่องโปรดของผมT_T จบด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มของโงกุน

ปล.คิดถึงทุกคนมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆครับ ยังไงจะรักษาตัวเองให้ดีขึ้นนะครับ=^_^=